|
Gmina Skwierzyna, której powierzchnia wynosi
28.544 ha i zamieszkuje ją 13.277 osób, położona jest w najpiękniejszych
zakątkach regionu między Pojezierzem Międzychodzko-Sierakowskim
a Pojezierzem Łagowskim. Sąsiaduje też z Puszczą Notecką,
która jest wielkim rezerwatem leśnym i ornitologicznym. Okolice
skwierzynne to tereny niezwykle malownicze i atrakcyjne turystycznie,
a bogactwem tej ziemi są lasy, rzeki i jeziora.
Lasy zajmują 68% powierzchni gminy,
są rajem dla grzybiarzy, amatorów ciszy, spokoju i pieszych wędrówek,
ale też miejscem spotkań myśliwych, gdyż nie brak tu dzikiej zwierzyny.
Sarny, jelenie, dziki, kuny czy lisy nie należą do rzadkości.
Rzeki, Warta a zwłaszcza Obra, która
stała się rezerwatem dla siedlisk bobrów ("Szlak bobrów"),
dostarczają wrażeń z wędrówek ich urozmaiconymi brzegami, a nadto
rzeka Obra, wraz z rynną jezior zbąszyńskich, tworzy, najpiękniejszy
na Niżu Polskim szlak wodny o długości 220 km, który kończy się w
Skwierzynie.
Jeziora, które okalają gminę (Soleckie,
Lubikowskie, Głębokie i Chycińskie) są świetnym miejscem do uprawiania
żeglarstwa, kajakarstwa i windsurfingu.
W skład gminy wchodzi 7 sołectw obejmujących
swym zasięgiem 9 wsi, wśród których największą jest Murzynowo,
a najdalej na wschód wysuniętą - Wiejce.
1. Trzebiszewo - sołtys Zbigniew Dec tel.75-13-167
2. Murzynowo - sołtys Kamil Różycki tel.663 285 355
3. Gościnowo - sołtys Anna Kłos tel.502 455 203
4. Dobrojewo - sołtys Mariusz Poręba tel.665 095 311
5. Świniary - sołtys Czesław Januszkiewicz tel.71-74-110
6. Krobielewko - sołtys Barbara Szczepanik tel. 71-73-157
7. Wiejce - sołtys Mirosław Gołaś tel.71-73-113
W 1530 roku Skwierzyna otrzymała herb i barwy, które do dziś są
symbolami miasta.
Herb
Wśród
historyków skwierzyńskich panuje przekonanie, że miasto otrzymało
herb już w 1530 r., choć nie zachowały się żadne dokumenty potwierdzające
te przypuszczenia. Z kolei niemieccy naukowcy przypisują nadanie
herbu Albrechtowi Hohenzollernowi w 1538 r., gdyż właśnie z tego
roku pochodzi najstarszy jego wizerunek.
Początkowo przedstawiał leżącego lwa z ogonem zakończonym pojedynczym
chwostem, który w przednich łapach trzymał symboliczny srebrny klucz.
Natomiast na pieczęciach sądowych z roku 1560 i1569 lew przedstawiony
jest już w pozycji stojącej.
W 1722 r. król August II Mocny, potwierdzając po raz kolejny nadane
miastu przywileje, dodał królewską koronę do tarczy herbowej.
Ta wersja herbu stała się dominującą i posłużyła do odtworzenia
symbolu w 1990 roku.
Herb dziś:
Na niebieskiej tarczy widoczny jest złoty lew stojący na tylnych
łapach z głową zwróconą na zachód. Z pyska wystaje czerwony ozor,
podobnie jak czerwone są jego pazury. Lew trzyma w przednich łapach
srebrny klucz.
W klejnocie (nad tarczą herbową) umieszczono złotą koronę, symbolizującą
królewskość miasta.
Srebrny klucz był symbolem kluczowej pozycji Skwierzyny położonej
między Wielkopolską, Pomorzem i Brandenburgią, a zarazem symbolem
otwarcia bram grodu dla przyjaźnie nastawionych przybyszów.
Lew zaś podkreślać miał "odwagę" mieszkańców, którzy bronili
tożsamości miasta przed zakusami "obcych".
Barwy
Barwy miasta zostały zrekonstruowane w XIX wieku i wynikają bezpośrednio
z barw herbowych, tj. żółto-niebiesko-białych (złoto-błękitno-srebrne).
04 sierpnia 1990 r. flaga Skwierzyny zawisła na maszcie przed ratuszem.
Z okazji 700-lecia miasta i z inicjatywy władz samorządowych,
Wiesław Markowski, mieszkaniec Skwierzyny, a jednocześnie
oboista w Teatrze Wielkim w Poznaniu, skomponował hejnał, który
stał się wizytówką miasta. Codziennie o godz.12.oo, z wieży ratuszowej
rozbrzmiewają jego dźwięki.
Hejnał można usłyszeć także w internecie przy otwieraniu strony
głównej miasta.
OKOLICE SKWIERZYNNE
Wydawany jest w Skwierzynie od 1994 roku. Pomysłodawcą, organizatorem
i pierwszym redaktorem naczelnym był wielki miłośnik Skwierzyny,
regionalista, historyk, nauczyciel - dr Stanisław Władysław Adamczyk.
Pierwszy numer pisma ukazał się 1 października 1994 r.
W skład redakcji wchodzili:
- redaktor naczelny - St. W. Adamczyk
- sekretarz redakcji - Krzysztof Bielański, od numeru 9 - Elżbieta
Majkutewicz
- redaktorzy:
- Ryszard Banachowicz
- Marek Działoszyński - "Kronika Policyjna"
- Edward Hochenzy - foto
- Zygmunt Kadłubiski
- Andrzej Kirmiel
- Jerzy Kuźmicz - sport
- Bożena Miśkiewicz
- Elżbieta Skorupska- Raczyńska
- Wiesław Melcer
- Arkadiusz Piotrowski
Pismo za czasów dr St.W. Adamczyka miało zdecydowanie
lokalny charakter. Dominowała historia miasta i regionu ukazywana
w cyklu "Skwierzyńskich dziejów okruchy".
Stałymi rubrykami były:
- "Spojrzenia"
- "Ze skierzyńskiej mównicy"
- "W każdej legendzie jest coś z prawdy"
- "Moje lektury"
- "Kronika Policyjna"
- "Sport"
Od numeru 3/1994 dołączono wkładkę "Wieści z Ratusza",
którą początkowo redagowali pracownicy Urzędu, a od nr 10- powierzono
to zadanie Wiesławowi Melcerowi -kierownikowi Referatu Oświaty.
"Okolice Skwierzynne" od momentu powstania
finansowane były przez Urząd Miasta i Gminy. W roku 1997 przeszły
pod zarząd Towarzystwa Przyjaciół Skwierzyny, by w roku 1998 powrócić
na łono Urzędu.
Od 2000 r. w budżecie miasta przeznacza się stałą dotację na wydawanie
miesięcznika.
Po śmierci dr St.W. Adamczyka w listopadzie 1998 r.,
redaktorem naczelnym "OS" został Ryszard Banachowicz,
który prowadził pismo do nr 7-8/2000.
Od czasu jego odejścia, "OS" nie mają redaktora naczelnego,
a p.o. redaktorem została wieloletnia współpracownica Beata Igielska.
Od dwóch lat "Okolice Skwierzynne" redagowane
są przez społecznie pracujących redaktorów -Beatę Igielską, Edwarda Hochenzego (zdjęcia), Zygmunta Kadłubiskiego, Walentego Kulika i
Jerzego Kuźmicza, który obok rubryki "Sport" zajmuje
się dystrybucją i finansami gazety.
Od stycznia 2003 r. wkładka „Wieści z Ratusza” została wyodrębniona z „Okolic Skwierzynnych” i funkcjonuje jako nazwa oddzielnej gazety – miesięcznika - Informator Samorządowy „Wieści z Ratusza”.
Wydawcą jest, podobnie jak „Okolic Skwierzynnych”, Skwierzyński Ośrodek Kultury, Sportu i Rekreacji, redaktorami – pracownicy Urzędu Miasta i Gminy oraz jednostek podległych. Gazeta jest pismem bezpłatnym.
Od pierwszego numeru, miesięcznik dostępny jest także na stronach internetowych miasta.
|